خواهى كرد . عذر پذيرفته شد ولى چون مسعود مىخواست نارضائى خويش را نشان دهد به سفير بار نداد و مذاكرات فقط ميان وزير و دانشمند صورت گرفت « 1 » . يك سال بعد در دسامبر سال 1036 ميلادى [ چهارشنبه 17 صفر 428 هجرى ] مسعود بارى ديگر رسولان پسران على تگين - الپ تگين و عبد اللّه پارسى خطيب بخارى - را در تخت‌گاه خويش پذيرفت . اين‌بار رسولان با تشريفاتى مجلل بار يافتند . سلطان به ايشان گفت : « برادر ما ايلك را چون ما نديد » . بدين‌طريق اين‌بار احترام بيشترى در مورد پسر على تگين ابراز شده بوده - بيش از آنچه در نخستين نامهء مسعود ابراز شده و وى را « فرزند » خوانده بوده . مسعود اعتمادى به رسولان نداشت و فرمود مراقب باشند كه ايشان هيچ اطلاعى از امور ملك و دولت كسب ننمايند . ايلك تمنى كرده بود كه يكى از شاهزاده خانمهاى غزنوى را به زنى به وى دهند و يكى از شاهزاده خانمهاى قراخانيه را براى يكى از پسران سلطان به زنى پذيرند . وى در عوض وعده داد كه از هرگونه ادعائى نسبت به ختل صرف‌نظر كند . گذشته از اين مىخواست كه مسعود ميان او و سردودمان قراخانيان يعنى ارسلان خان وساطت كند . ايلك از قبل خويش به سلطان وعده داد كه در مبارزهء با سلجوقيان با نيروى نظامى ياريش كند . خواستهاى او مجرى گشت و قرار براين شد كه خواهر ايلك به عقد ازدواج سعيد پسر مسعود درآيد و دختر نصر برادرزادهء محمود زن ايلك شود . رئيس بلخ عبد السلام « 2 » به سمت رسولى به ماوراء النهر اعزام شد . وى در عيد اضحى سال 428 هجرى

--> ( 1 ) - بيهقى ، چاپ مورلى 616 - 615 ؛ ( چاپ غنى - فياض ، 496 ) . ( 2 ) - بيهقى ، چاپ مورلى ، 634 - 631 ؛ ( چاپ غنى - فياض ، 508 و بعد ) .